| بررسی پیامدهای پیمان ابراهیم بر نظم امنیتی مطلوب جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس |
| کد مقاله : 1035-IFPOLICY3TH-FULL (R1) |
| نویسندگان |
|
محمد سعادتی * ندارم |
| چکیده مقاله |
| پیمان ابراهیم را می توان بهعنوان یکی از مهمترین تحولات ژئوپلیتیکی و امنیتی منطقه غرب آسیا طی یک دهه اخیر به شمار آورد که ضمن بازآرایی الگوهای ائتلافسازی و موازنه سازی در منطقه، موجب تغییر زیست امنیتی و نظم امنیتی منطقهای خلیج فارس خواهد شد. این پیمان با عادیسازی روابط میان برخی کشورهای عربی و رژیم صهیونیستی و نهادینهسازی همکاریهای امنیتی با حمایت ایالات متحده آمریکا، پیامدهای قابلتوجهی برای ساختار امنیتی خلیج فارس به همراه داشته است. پژوهش حاضر که با رویکردی توصیفی_تحلیلی و با اتکا به چارچوب نظری «نظم امنیتی منطقهای» و نظریه «مجموعههای امنیت منطقهای» و باجمعآوری و تحلیل منابع علمی و خبری داخلی و خارجی انجام شده، به بررسی پیامدهای پیمان ابراهیم بر نظم امنیتی مطلوب جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس میپردازد. یافتههای پژوهش نشان میدهد نظم امنیتی مطلوب جمهوری اسلامی ایران که مبتنی بر امنیت بومی، نفی مداخله قدرتهای فرامنطقهای و عدم مشروعیت حضور امنیتی رژیم صهیونیستی است؛ در تعارض ساختاری با الزامات و کارکردهای امنیتی پیمان ابراهیم قرار دارد و این پیمان با تغییر الگوی ادراک تهدید، تقویت ائتلافهای امنیتی غیرمنطقهای و مشروعیتبخشی به حضور بازیگران نامشروع امنیتی، موجب اختلال در نظم امنیتی مورد نظر ایران و تشدید امنیتیسازی در خلیج فارس خواهد شد لذا، ضرورت دارد ج.ا.ا ضمن شناخت ماهیت و پیامدهای این پیمان بر مؤلفه های نظم امنیتی مطلوب خود در منطقه خلیج فارس، به بازآرایی و تغییر سیست های خارجی در راستای کاهش و مقابله با پیامدها اقدام نماید. |
| کلیدواژه ها |
| پیمان ابراهیم، نظم امنیتی، نظم امنیتی مطلوب، نظم امنیتی مطلوب جمهوری اسلامی ایران |
| وضعیت: پذیرفته شده |