درک هوش مصنوعی از آینده سیاست خارجی ایران در تعامل با چین؛ از تصمیم‌گیری سنتی تا سیاست خارجی هوشمند
کد مقاله : 1001-IFPOLICY3TH-FULL (R1)
نویسندگان
بهاره سازمند *، پرهام پوررمضان
دانشگاه تهران
چکیده مقاله
تحولات پرشتاب نظام بین‌الملل و گسترش روزافزون کاربردهای هوش مصنوعی در عرصه حکمرانی، نیاز به بازنگری در روش‌های مرسوم و سنتی تصمیم‌گیری سیاست خارجی را آشکارتر ساخته است. در این میان، روابط جمهوری اسلامی ایران با چین، به عنوان یک شریک راهبردی در فضای گذار نظم جهانی، با دشواری‌ها و پیچیدگی‌های فزاینده‌ای روبروست. در چنین شرایطی، ابزارهای متعارف تحلیل و تصمیم‌سازی دیگر به تنهایی کارآمد نیستند. حال باتوجه به موارد مذکور؛پرسش این پژوهش آن است که هوش مصنوعی با توانمندسازی در تحلیل داده‌ها، پیش‌بینی کنش بازیگران و کاستن از عدم قطعیت‌ها، چگونه می‌تواند گذار از تصمیم‌گیری سنتی به یک «سیاست خارجی هوشمند» را در تعاملات ایران و چین ممکن سازد؟از این رو می کوشیم هدف روشن کردن قابلیت‌ها و نقش هوش مصنوعی در ارتقای تصمیم‌گیری سیاست خارجی ایران نسبت به چین و واکاوی پیامدهای راهبردی استفاده از این فناوری در روابط دوجانبه کاوش کنیم همچنین در این پژوهش فرض بر آن است که استفاده از هوش مصنوعی برای تحلیل کلان‌داده‌ها، ارزیابی سناریوهای محتمل و شناسایی الگوهای رفتاری جمهوری چین، به افزایش دقت، شتاب و خردورزی در فرآیند تصمیم‌گیری سیاست خارجی ایران منجر خواهد شد.در نهایت از تحلیل داده های کیفی می توان اینگونه بر آورد کرد که ؛تلفیق هوش مصنوعی با فرآیندهای تصمیم‌سازی /گیری سیاست خارجی، علاوه بر فراهم آوردن امکان پیش‌بینی دقیق‌تر رویدادها در رابطه جمهور ی اسلامی ایران و جمهوری چین، با کاهش تکیه بر روش‌های شهودی و فردمحور، بستر لازم برای پدید آمدن یک سیاست خارجی هوشمند، چابک و آینده‌نگر را در جمهوری اسلامی ایران مهیا می‌سازد.
کلیدواژه ها
چین،هوش مصنوعی،سیاست خارجی،جمهوری اسلامی ایران
وضعیت: پذیرفته شده